Give thanks!

Maandag 7 december rijden we al naar Mexico! De eerste stop die we maken is in Louisiana, de staat waar ik ook gestudeerd heb in 2007, dus dat is wel leuk. Dan rijden we door en ontmoeten we de Arizona Life Teen missionaries waarmee we samen de grens in Texas oversteken. In totaal zullen we ongeveer 40 uur rijden. Ik heb gemengde gevoelens over sommige aspecten van de missie. Er gaat een echtpaar mee vanuit de organisatie waarmee we de missie doen en zij waren al eerder op Covecrest om het een en ander uit te leggen. Dit echtpaar vond ik erg vreemd, op een of andere manier heb ik een ongemakkelijk gevoel bij hen, alsof er iets niet klopt. Eerlijk gezegd had ik liever dat zij niet meegingen, maar ik vertrouw erop dat God hier iets mee van plan is, dat Hij me een kans geeft om lief te hebben en te sterven aan mijn eigen ik. Graag gebed hiervoor!

De Thanksgiving break die vorige week geweest is was erg positief. Vader en moeder Hussem zijn een paar dagen langs geweest! Ze hebben me duchtig verwend en ik dank God dan ook voor ouders die zo serieus hun roeping beleven en goed voor hun kinderen zijn. We hebben 2 dagen samen doorgebracht in Atlanta en in Tiger en 2 dagen bij de Raus familie in Marietta waar we Thanksgiving gevierd hebben. Veel reden voor dank gelukkig! ‘God likes to spoil His children’ hoor ik wel eens, en dat is zeker zo. Ik dank God dat we het zo goed hebben, dat we niets tekort komen. Ik dank God voor ouders die niet kleinzierig zijn maar bekend zijn met vele landen en graag en veel reizen, dat is een zegen. Ik dank God voor de vele mensen die Hij in mijn leven brengt. Van vrijdag op zaterdag (27-28 nov) hebben we een uur stille Aanbidding gedaan van 1:00-2:00 uur ‘s nachts in de Holy Family Church in Marietta. Dit was een prachtig verjaardags cadeau om mee te beginnen; tijd met de Vader! Dat uur heb ik heel intens mogen beleven. Ik realiseerde me hoe bijzonder het eigenlijk is dat we  Christus zelf, die in de monstrans zit mogen consumeren tijdens de Eucharistie! Zelf zijn we dan levende tabernakels! Christus Jezus is dan letterlijk in ons! Hoe kan ons Gods vertrouwen nog zo laag zijn als we dit realiseren? Geef ons meer geloof Heer!

At The Raus'!

 St. Therese writes about the “eternal riches that one can so easily amass each day”, how we can “become holy through fidelity in little things”. Mmmmm, I thought, how about big things? How often do we long to amass big riches, ones that will sustain us for a while, so we can sit back and relax before hauling another one in? But that’s not reality, and that’s not how Christ showers His blessings upon us. In little things is our way to holiness. For me this means mortifications as in breaking my will, always so ready to impose itself on others, holding back a reply, and in rendering little services without any recognition. I just quoted St. Therese again! That’s exactly what she had to die to self to right before entering Carmel. I can’t believe I’m relating to her the way that I am; God is definitely speaking through this book! I’m looking forward to manuscripts B & C, for I heard much wisdom is being poured out there as well.

In formation on Thursday we discussed the meaning of “I thirst”. Christ says this when hanging on the cross and the sisters of charity have this stated in all their convents. St. Therese also mentions this. She refers to Christ thirsting for souls. Christ thirsting for our love for Him. He is parched for our love, for our souls. God is after our hearts, He is longing for us! For ALL of us, not more of us. This is a process for me, but I am starting to comprehend it more and more and it’s an exciting journey especially during this time of Advent.

The following was in evening prayer the other day from psalm 30:

 6 When I felt secure, I said,
       “I will never be shaken.”

 7 O LORD, when you favored me,
       you made my mountain stand firm;
       but when you hid your face,
       I was dismayed.

 8 To you, O LORD, I called;
       to the Lord I cried for mercy:

 9 “What gain is there in my destruction,�
       in my going down into the pit?
       Will the dust praise you?
       Will it proclaim your faithfulness?

 10 Hear, O LORD, and be merciful to me;
       O LORD, be my help.”

 11 You turned my wailing into dancing;
       you removed my sackcloth and clothed me with joy,

 12 that my heart may sing to you and not be silent.
       O LORD my God, I will give you thanks forever.

I relate so well to this psalm! How often do I feel like I’m on top of the world when I’m in consolation, and I think I can handle every situation that’ll come my way. But when desolation comes and it seems like God’s no longer present, I become dismayed and confused. This is daily live, situations influence our feelings and emotions. But how do we react to them? Psalm 30 says: “to YOU, O Lord, I called; to the Lord I cried for mercy”, “O LORD be my help”. Because in Him do I find refuge and strength! Not in other people, not in objects, not in something of this world. When we turn to Jesus first, to allow Him to enter into our pains and worries and doubts, He “will turn our wailing into dancing, remove our sackcloth and clothe us with joy, and our hearts cannot be silent but will sing to the Lord and give Him thanks”. Before turning to others, let us turn to our Heavenly Father first, it will rock your world, promise.
Mom, my missionary sisters and I

The Mexico mission trip is about to start! Please pray for all of us: for health, a safe and good drive, loving and open attitudes, gratitude in everything, and Jesus above all else.

Happy birthday Nina (5th) and Joey (17th)! Have a great St. Nicholas holiday everyone in the Netherlands, KNOW that I’m praying for you all.

Categories: Missionary Blogs


About the Author