Are we inviting? Constantly?

Hi all,
Good things have been happening at the Cove! We have been looking into, and more importantly, praying into evening ministries that we as missionaries can become active in to live out the mission ad gentes even more, also off Covecrest property. We came up with a list of ministries, ranging from becoming more active at St. Helena’s Catholic Church in Clayton to praying at abortion clinics to reading to little kids. I’m excited to take being a missionary a step further by doing more outreach and being able to spread the message of truth to the people I run into! A few of us went down to the elderly home Traces of Tiger to spend some time with some of the people in there; talking to them, let them talk to us, and pray with them. It was a great experience ministering to a whole different kind of group: senior citizens. They loved us being there, just our presence and us listening to their life stories. Ms. Katie told us 3 times that she was born in Northern Ireland and raised in Chicago, went to a high school of 7000 and then to Ashbury College in Kentucky, a school of 500, and how her husband or a friend of her parents’, I don’t quite recall, founded the bluebird buses. She asked us what Christian denomination we were about 7 times, every time so interested and just soaking up all the attention. She did two ‘minutes of silence’ for Erik, one concerning the Cubs.

When we prayed before we departed, Ms. Katie spoke a beautiful prayer, really invoking God and thanking Him for us who, ‘ministered to her heart by our visit’, as she said. It’s so good to recognize that God provides so many opportunities and situations to reach out and be a Christian presence, even down the road in Tiger! God is here, as Br. John would say. God is everywhere all the time. He never gets tired, He’s never late, He never leaves you hanging, He always wants to give more. Time to look into our hearts! How often can we step it up, can we do a better and more sincere job if we’re really honest about it? I believe many times. When we acknowledge our human weaknesses and shortcomings, but allow Christ to redeem them and work through them in us, we will start to give it our ALL because it’s Christ within us who drives us. It all comes back to God empowering us to everything we do; we simply are nothing without Him, but wow, does He work through us when we let Him!

 1 O God, you are my God,
       earnestly I seek you;
       my soul thirsts for you,
       my body longs for you,
       in a dry and weary land
       where there is no water. 
2 I have seen you in the sanctuary
       and beheld your power and your glory.
 3 Because your love is better than life,
       my lips will glorify you.
 4 I will praise you as long as I live,
       and in your name I will lift up my hands.

                                                                                                                                    ~ Psalm 63:1-4

This psalm just really stuck out to me when I came across it. When it says “in a dry and weary land”, I immediately think of the Netherlands. The spiritual desert, the secularism, the denial of God, the almost pagan attitude. And I know that my church there thirsts and hungers for Christ; that my brothers and sisters thirst and hunger for Christ, that my friends, neighbors, countrymen deep down are searching for that truth, for that purpose in life. There is One Way, and it’s called Jesus Christ. And “I have seen Him in the sanctuary, and beheld His power and His glory, because His love is better than life”. I just challenge all of you who feel tepid in their faith, you who feel abandoned by community, you who question Christ’s existence and love for you, to start PRAYING. Don’t worry about a standard format, about the words or your posture, just dive into that one-on-one with Christ and He will take you to that sanctuary, He will show you His power and glory. I can’t prove this to you, this is all about God and you personally. He waited 9-10 years for me to re-open the door of my heart for His love, because He LOVES me so much. He has been waiting for you. Where is your heart at? Here at Covecrest we talk about doing a ‘heart-check’ occasionally. Why? Because when our hearts are united with that of Christ, there is this divine collision that sparks grace everywhere, beyond us as a person: we can no longer be silent, we simply cannot help but speak of His love and awesomeness! “I will praise You as long as I live, and in Your name I will lift up my hands”. I love that second part of verse 4: “in Your name I will lift up my hands”. During praise & worship, you might have seen people raise their hands. Perhaps you find this weird, perhaps you’re totally used to it and you do it yourself. Verse 4 of psalm 63 states it so perfectly, for it is in His name that we lift up our hands, to bring Him glory. Think of that next time you’re at a Life Teen XLT praise & worship or any other praise & worship event: all for His glory! Lift up your hands next time to give Him praise; God is so worthy of every praise.

My brother Paul here introduced us to a song by Hillsong that is just awesome. It’s called The Stand and here is a youtube link to check it out: http://www.youtube.com/watch?v=bN1JyZ5yvE0. Great lyrics!
Praise God for creation!
Mijn Nederlandse familie en vrienden! Ik hoop dat het goed met jullie gaat! Ik heb gehoord dat de nieuwsbrief momenteel door Nederland gaat en bij sommigen al gearriveerd is! Omdat veel op mijn blog voornamelijk in het Engels is en de Covecrest Newsletter wordt vanuit Life Teen hier geschreven en is dus algemener en in het Engels, was het tijd voor een Nederlandse brief. Ik hoop dat het goed met jullie gaat! Het is geweldig hoe God in korte tijd al werkt! Ik leer steeds opnieuw dat alles in Gods tijd gebeurd. Maar als we Hem toelaten, dan is het als een dam die openbreekt! Craziness! Nu net (vrijdag avond) is de St. Brigid (ja met een -d) Life Teen parochie hier in Covecrest. Ze waren 2 weken geleden ook al hier! Ze hebben ongeveer 300 tieners in de parochie die naar Life Teen komen zeiden ze. Ze zijn dit weekend met 120 tieners hier, allemaal ‘sophomores’, dat zijn 4de klassers middelbare school. In Amerika ontvangt men in dat jaar het H. Vormsel. Ongelofelijk wat een rijkdom voor een parochie om zoveel tieners te hebben! Ik vind het helemaal geweldig; ze kwamen aan in 2 afgeladen bussen, dus gingen wij, de missionaries, naar buiten en welkom heten! Vreugde is een vrucht van de H. Geest! Het belang om mensen persoonlijk uit te nodigen komt meteen weer bij me te boven. Wij moeten niet bang zijn! Johannes Paulus II zei zelf: “be not afraid!”. Steeds weer hoor ik verhalen van mensen die tot geloof zijn gekomen nadat ze UITGENODIGD waren naar een H.Mis te komen, of naar een Life Teen XLT (praise & worship).

Jezus was iemand die constant uitnodigde, mensen aansprak, mensen lief had. Een van de groepen die dit weekend hier een retraite houdt is Regina Caeli, een groep ‘home-schoolers’. Zij hadden een kampvuur en omdat ik hun contact persoon was zorgde ik ervoor dat dit goed brandde. Ik merkte op een gegeven moment dat een jongen alleen buiten de groep zat, en na een tijdje ben ik naast hem gaan zitten en heb ik met hem gesproken. Hij zit in de 6de klas en is dus bijna klaar met de middelbare school. Hij wil sequential arts gaan studeren aan het Savannah Arts Institute in Georgia. Tijdens mijn gesprek met hem (+/- 15 min) heb ik hem laten vertellen over zijn hobbies en passies en heb ik gedeeld hoe ik door mijn persoonlijke relatie met Christus het geloof eigenlijk echt ben gaan beleven en heb leren kennen. Wie weet wat die jongen van dat gesprek heeft meegenomen. Ik had niet naar hem toe hoeven gaan, hij had daar de hele avond alleen kunnen blijven zitten, maar ik voelde me geroepen tot ‘relational ministry’. Mensen dienen zich geliefd te voelen in de Kerk, want God is liefde. Vormen wij gemeenschap? Kiezen wij ervoor om uit te reiken naar anderen? Ook hen die minder bereikbaar lijken in onze samenleving? (moslims, mensen op ons werk, op onze universiteit, in de winkel). Brengen wij Christus naar anderen, of houden we Hem alleen voor onszelf? De Kerk is missionair! Door ons doopsel zijn we geroepen te evangeliseren! De H. Geest zal ons de woorden geven; wij hoeven het niet alleen te doen, want “we kunnen alles in Hem die ons kracht geeft” (Fil. 4:13).

Graag hoor ik het als ik ergens specifiek voor kan bidden! DANK voor jullie gebed voor mij; weet hoe zeer ik het op prijs stel! Verbonden in Hem.

Categories: Missionary Blogs

Tags:

About the Author